Nakon što su 9.maja borci bataljona Drežnica i MUP-a odbranili Drežnicu ipak je noć dočekana u veoma teškoj situaciji. Drežnica je blokirana i okružena sa svih strana snagama HVO-a.
Linije odbrane su ojačane, moral boraca je na najvišem nivou. Borci i narod Drežnice spremni su za odbranu i deblokadu.
Tokom noći 9. maja komanda bataljona primila je poruku:
„Soko slijeće na vodu u 3:00, čekajte sa 50 boraca na dogovorenom mjestu.“
To je bila poruka za realizaciju ranije dogovorenog plana sa Specijalnim odredom ŠVK „Zulfikar“ za oslobađanje jakog i ekstremnog uporišta HVO-a u Grabovici koja administrativno pripada Mjesnoj zajednici Drežnica.
Grupa od 50 boraca bataljona Drežnica pripremila se za napad i oslobađanje sjeverno od mosta Drežnica prema Jablanici.
U ranu zoru 10. maja , transporter HVO-a iz pravca Mostara sa većom grupom bojovnika iz Bijelog Polja približio se mostu u Drežnici i otvorio vatru po našim položajima u rejonu Ušće.
Naši borci su uzvratili žestokom vatrom. Precizne minobacačke granate kalibra 60 mm sa položaja Greben zaustavile su njihovo napredovanje, nakon čega su bojovnici prinuđeni na povlačenje .
Specijalni odred za posebne namjene „Zulfikar“, tog jutra napao je jako i ekstremno uporište HVO-a u Grabovici. U napad su krenuli i borci iz Drežnice.
Ekstremne Snage HVO-a u Grabovici su razbijene i poražene. Zarobljen je transporter s PAM-om, PAM, te značajne količine pješadijskog naoružanja i MTS-a.
Zarobljena je veća grupa bojovnika i zapovjednik satnije HVO-a Drežnica Karlo Marić.
Tokom borbi poginulo je nekoliko bojovnika, a među njima i narednik Franjo Zadro nekadašnji sekretar MZ Drežnica.
Oslobođena je hidrocentrala Grabovica, te naselja Sjenčine, Ominje, Ćopi, Donja Grabovica i Grabovica , odnosno cijela teritorija od Drežnice do Jablanice.
Žestoki pješadijsko-artiljerijski napadi na položaje bataljona kod mosta na ušću Drežanke u Neretvu nastavljeni su i narednih dana, međutim branioci Drežnice nisu uzmicali.
Svjesni da nisu ostvarili svoje ciljeve u Mostaru, da nisu zauzeli Drežnicu niti se spojili sa snagama u Grabovici, a strahujući od napada jedinica ARBiH iz pravca Jablanice i Konjica, snage HVO-a su se povukle u Bijelo Polje i srušile mostove Jasen i Bijela.
Mostar je odbranjen, Grabovica je oslobođena a Drežnica obranjena i deblokirana.
Uspostavljen je kontakt, omogućena je komunikacija i sadejstvo sa jedinicama iz pravca Jablanice, čime su stvoreni preduslovi za deblokadu Mostara koja će se desiti krajem juna.
Konačna odbrana Drežnice bez oslobađanja Grabovice bila bi gotovo nemoguća, isto tako deblokada Mostara bila bi daleko teža da je tog 9. maja 1993. godine HVO zauzeo Drežnicu i spojio se sa svojim snagama u Grabovici.
